คนที่ทำความชั่วแล้วทำอยู่เรื่อย ๆ ไม่หยุด นี่เพราะเขาไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันเป็นของชั่ว แล้วไม่รู้ว่าสิ่งนั้นเป็นตัวปัญหา เป็นตัวสร้างความทุกข์ให้เห็นแก่ตัว คือเขาเข้าใจผิดนั่นเอง เข้าใจผิดว่าสิ่งนั้นทำให้เกิดความสนุกสนาน ร่าเริง เบิกบานใจ
เช่น คนดื่มเหล้า เขาไม่ได้นึกว่าเหล้าเป็นสิ่งให้เกิดทุกข์ แต่เขานึกว่ามันช่วยให้ใจสบาย พอดื่มแล้วมันหมดเดือดร้อนเนื้อร้อนใจหมดความวุ่นวายใจ มันหมดจริงเหมือนกัน เพราะเวลานั้นมันมึนไม่รู้สึกตัว ลืมความเป็นคนแล้วก็ลืมความยึดถือในเรื่องอะไรต่าง ๆ ไปแต่ตัวเหล้านั้นมันไปทำลายร่างกาย ทำลายประสาท ทำลายสุขภาพ มันช่วยให้หายด้านหนึ่ง แต่มันเพิ่มอีกด้านหนึ่งขึ้นมา จึงไม่ใช่ยาแก้ทุกข์ที่แท้จริง แต่คนหลงชอบไปติดอยู่ในสิ่งนั้น เอาสิ่งนั้นมาใช้กันพอกลุ้มใจก็ดื่มเหล้า...


0 ความคิดเห็น:
Post a Comment
Comment about our products.