0 ความคิดเห็น

ยึดมั่นในตัวตน ต้นเหตุให้เกิดทุกข์

    นี้เป็นคำสอนที่สูงสุดในทางพระพุทธศาสนา ที่ให้เราได้พิจารณา ให้เราได้ศึกษา ได้ทำความเข้าใจ คำสอนนี้มันก็อยู่ที่ตัวเรานั่นแหละ ตัวที่สมมติขึ้น คือร่างกายกับจิตใจ กายกับใจรวมกันก็เรียกว่าเป็นตัวขึ้นมา เป็นคนขึ้นมา
   มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่มันเป็นอย่างนั้น กายก็เป็นของธรรมชาติ จิตใจก็เป็นเรื่องของธรรมชาติ แต่ว่าเราไม่มีปัญญาในเรื่องนั้น ไม่เข้าใจเรื่องนั้นให้ถูกต้อง เลยเข้ายึดมั่นถือมั่นว่าร่างกายของฉัน อะไรของฉัน ของฉันมันมากเต็มบ้านเต็มเรือนแล้วยังออกไปถึงนอกบ้าน ชาติของฉัน ประเทศของฉัน อะไร ๆ เป็นของฉันไปเสียหมด

   การเข้าไปยึดถึือว่าเป็นตัวฉัน
 เป็นของฉันนั่นแหละเป็นตัวเหตุ
ให้เกิดความทุกข์ ทำให้เกิดความเดือดเนื้อร้อนใจ



0 ความคิดเห็น

14 พฤศจิกายน 2556

       วันนี้วันพฤหัสบดีแล้วเวลาผ่านไปไวมาก มีหลายสิ่งหลายอย่างเข้ามาในชีวิตของผมไม่เว้นแต่ละวันไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้าย เรื่องดี แต่เราก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาเสมอ ๆ ในแต่ละวัน มีหลายสิ่งหลายอย่างครับที่ผมอยากจะทำแต่ก็ไม่มีทุนหรือพูดง่าย ๆ คือ "เงิน" นั่นเอง 555 เพราะผมเกิดมาในครอบครัวพออยู่พอกินไม่ได้ร่ำรวยอะไร ต้องดิ้นร้นด้วยตัวเองตลอดทั้งเรื่องการเรียนและงาน แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผมก็คือการทำให้ผู้มีพระคุณของผมทุกคนมีความสุข จะไม่ทำให้ท่านต้องเดือดร้อนใจในสิ่งที่เราทำ ผมเป็นคน sensitive มากกับความรู้สึกอะไรมาสะเทือนใจหน่อยก็รู้สึกได้เลยว่าน้ำตาไหลพราก ๆ
       วันนั้นเหมือนกันผมได้ดูซีรีย์เรื่องเซน สื่อรักสื่อวิญญาณ ที่เนื้อเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวมันสะท้อนถึงตัวผมมาก ๆ จนทำให้ผมต้องกลั่นน้ำตาไว้ไม่อยู่และรู้สึกอินไปกับมัน นึกถึงว่าถ้าคนที่เรารักจากเราไปเราจะมีความรู้สึกอย่างไร ผมคงบอกไม่ถูก ทำอะไรไม่ถูกแน่นอน เพราะแค่คิดผมก็น้ำตาร่วงแล้ว แต่ผมก็มีเรื่องร้ายแรงกว่าที่พ่อแม่ผมรับรู้ในปัจจุบันว่าผมเป็นอะไร ผมจึงขอเก็บเรื่องร้าย ๆ นี้ไว้เพียงผู้เดียว เพราะฟ้าดินคงกำหนดชะตาชีวิตของผมไว้แล้วให้ต้องเป็นแบบนี้ ผมก็ขอทำวันนี้ พรุ่งนี้ ของทุก ๆ วันให้ดีที่สุดสำหรับคนที่ผมรักทุกคน...
1 ความคิดเห็น

My Family

 
แรงบันดาลใจที่ทำให้ผมสามารถมีชีวิตอยู่ได้ต่อไปก็คือกำลังจากคนในครอบครัว ไม่ว่าผมจะทำผิดอะไรร้ายแรงแค่ไหนพวกเขาก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างเสมอ...ถ้าเกิดชาติหน้ามีจริงผมขอเกิดมาเป็นลูกพ่อกับแม่อีกนะครับ แล้วผมจะไม่ทำตัวให้พ่อแม่ต้องเสียใจอีก



 
;